Het is half januari geweest en ik ben wel klaar met de winter. Best even mooi hoor, die sneeuwdeken en bevroren watertjes, maar ik vind het toch altijd een beetje zielig voor de kikkers die in de modder van mijn vijvertje liggen te bevriezen en voor m’n arme tuinvogeltjes, die met opgezette veertjes treurig in de struiken zitten te bibberen. Bovendien weegt die kortdurende witte wereld niet op tegen de lange periode van donkere, grijze dagen, de koude, zeikende regen en de kale bomen en struiken die onze Hollandse winter domineren. Om maar niet te spreken van de sombere berichten op radio en tv. Nee, het is één en al kommer en kwel in de wereld….
Hoog tijd voor wat leuks, dussss… gauw de zaaispullen tevoorschijn gehaald! Een berg bakjes schoongemaakt, een zak zaai- en stekgrond geregeld en de piepschuimdoos met mijn inmiddels weer aangevulde zaadjesvoorraad uit de kelder gehaald. Zo. We doen gewoon net alsof het voorjaar is en gaan alvast weer lekker voorzaaien.
Méditerranée in Friesland
Als eerste zijn de warmteminnende aubergines, pepers en paprika’s aan de beurt. Dat zijn best een beetje lastige klanten, want ze hebben alle drie een flinke aanloop nodig en houden nog minder van de winter dan ik. Daarom zaai ik ze voor in een mini kweekkasje dat ik op een propagator (soort warmhoudplaatje voor planten) zet met daarboven een groeilamp. Ik zaai er ook altijd flink wat, voor het geval dat. Mochten ze er dan toch allemaal zin in hebben, heb ik tenminste ook weer wat om weg te geven.
Die aubergines waren trouwens echt een succes vorig jaar. Vooral de struik die met zijn voetjes in de aarde van de kas stond deed het goed en gaf behalve mooie bloemen (met gemene stekels, au!), best een leuk aantal prachtige vruchten waarvan ik onder andere een heerlijke ‘melanzane parmigiana’ heb gemaakt, een soort vegetarische lasagna. Die aubergines houden we er dus zeker in.
Ook de pepers deden het vorig jaar goed. Een deel hangt nu in een leuk slingertje in de keuken. Lief en ik zijn allebei niet zo heel erg dol op (te) pittig eten,dus ik gebruik er weinig van. Maar ja, ze doen het zo leuk in de kas…
De paprika’s deden het jammer genoeg niet zo heel goed vorig jaar; weinig vruchten en heel klein. Maar ik heb nog zo veel zaadjes over, dat ik het toch maar weer ga proberen. Ik heb maar liefst 3 soorten gezaaid: blokpaprika, puntpaprika en buitenpaprika. Ik ga ze dit jaar weer eens in potten opkweken. Daar heb ik al eerder succes mee gehad, dus misschien is dat gewoon de truuk met die mediterrane kwajongens.
Boontje komt zijn loontje
Op aanraden van een vriendin heb ik vorig jaar toch eens wat tuinbonen gezaaid. Ik vond die dingen nooit echt lekker, maar volgens mijn vriendin moest ik dan echt eens verse, dubbelgedopte proeven.
Ik heb er dus een paar gezaaid; eigenlijk veel te laat in het seizoen en zonder veel vertrouwen, maar ze groeiden als kool en uiteindelijk heb ik er best een leuk maaltje aan overgehouden. En wat denk je? Ze zijn inderdaad heerlijk! Lekker in een salade met ui, rucola en feta en een dressinkje met wat verse tijm en peterselie. Hmmmm, jammie. Had ik dat maar eerder geweten…
Dit jaar heb ik dus alvast een hele bak vol gezaaid en ook meteen maar een bak doperwten, want die zijn ook verrukkelijk, zo van de struik.
Daar zit een luchtje aan…
Tot slot heb ik een grote bak vol Lathyrus gezaaid, mijn beproefde favoriet als het gaat om heerlijk geurende bloemen. Vorig jaar heb ik ze tot in het najaar in mijn tuinboeketjes gehad. Wat een fijn plantje is dat toch, zeg . Ik moet er wel een nieuw plekje voor maken, want ze er houden er niet van om steeds op dezelfde plek te staan. Bovendien stonden ze best onhandig achteraan in het bordertje naast de kas. Daardoor kon ik er slecht bij om te plukken en werd er toch behoorlijk wat licht uit de kas weggehouden. Maar ik vind vast wel weer een leuk plekje voor ze hoor.